حماقت و ترس، سال هاست دارد از انسان تلفات سنگین می گیرد رنجور می کند و کم کم جانشان را می گیردو این نیست جز نتیجه ی تنهایی و ناپاکی آن ها و این ها نیز به وجود نخواهند آمد مگر در غیاب اصولی واحدقوانینی کامل وجامع برای همه انسان ها، که با وجود همه ی توانشان هیچ گاه نخواهند توانست آن را ترسیم کنندو جنگ خیر و شر از همین جا آغاز شدچشم ها بینا اما یا نمی دیدند و یا آنچه می خواستند با آنچه می دیدند تفاوت داشت انسان های زیادی شر را برگزیدند، شریعت ساختند، خوب و بد را خود تعیین کردند، دیری نپایید که اختلاف کردند و به جان هم طمع کردندکم کم از هم دور شدند و صاحب دو صفت شدند، یکی تنهایی و دیگری ناپاکیپس از مدت کوتاهی تنهایی و دوری از یکدیگر مبدل به ترس گشت و ناپاکی و اشتباهات مکرر تبدیل به حماقت شدآنان دیگر نه علمی داشتند و نه جرأت انجام کاریپس در میان سختی و ناامیدی غوطه ور گشتنداما آن سوی میدان ...اندکی از آدمیان خیر را برگزیدندبه زودی دانستند خیر و هر چه خوبی است همان تجلی وجودی است که نامش خداستآن ها بی چون و چرا، رأی خود رها کردند و نوری را برگزیدند که قوانینش فرای تصور چشمان آن ها بودبه سرعت در کنار یکدیگر یکرنگ شدند و نیکو عمل به هم نزدیک بودنشان، ترس را از وجودشان برد و کردار نیکشان، دانایشان ساختآن ها یاد گرفته بودند در شرایط مختلف آرامش یابند دو لشکر مقابل هم یک سو حماقت و ترس که ازدحامشان دلخوششان کرده و آن طرف دانایی و شجاعت که تعداد بسیار اندکشان کارشان را بسیار سخت کرده همه دریافته بودند، نه از جمعیت زیاد ترسوهای نادان کاسته خواهد شد و نه اندک دانایان شجاع ترک میدان خواهند کرد... تا روز موعودتا روز جنگ روشنی و تاریکی Adbloادامه مطلب

کاش صدایم را کسی می شنوید
بیشتر از آن که کرونا بیدار باشد ما خوابیم
شیطان آن زمان قدرتمند می شود که انسان ها او را قدرتمند می پندارند
و خداوند مقرر کرده انسان آن قدر دست و پا بزند که بیدار شود
و یاد بگیرد ترس و اشتیاقش تنها او باشد

هر انسانی دوره خاصی در زندگی داره
که خیلی سخته
و همیشه هم تموم میشه

توی این آشوب

بعضی ها کم میارن
بعضی ها فراموش میشن
بعضی ها برمیگردن به خونه ی اول
و اما ...
بعضی ها بزرگ میشن

آدم های ساده و سخت

آدم های خاص

همیشه راهی وجود دارد

که بهایی دارد
گاه کم
گاه زیاد
گاه با دیگران
گاه بی دیگران
گاه با درد
گاه با ناز
می شود از کنارش رد شویم و نبینیمش
یا ما در پی او و او گریزان باشد
اما انتخاب هر زمان باشد
همیشه راهی وجود دارد

از نیمه شب گذشته
کوله بارهایی پیش رویم
خوابم گرفته
و مرد تشنه ای که خواسته هایش یادش رفته
همه برمی گردند
و نیمشان می روند
به سوی مردی تشنه
که دنیایی را سیراب کرد

روزهاست صدای اسبی در گوش استکمی جلو،کمی عقببی قرار استاشک های سوارش بی قرارش کردهشیهه می کشدپا بر زمین می زنداما باز به سکوت می خواندشمتحیر مانده از صبر صاحب سیاه پوششچاره ای نداردخیره به او منتظر می ادامه مطلب

زمان، فرصت ندارد
می راند و له می کند
هر که همراهش بود لبخندی هدیه می گیرد
و ماندگان شلاق حسرت

این روزها درون خانه ی ما باران گرفته

میان مامان و بابا بسیار دعوا گرفته

گهی بیمار،گهی خسته و یا خواب،اما

بوسه بر چشم و بر لب بالا گرفته

لبه پشت بام

قدم قدم قدم

لذت بخش است

وقتی که می ترسی

وقتی که می ریزی

فقط کاش سقوطش عوض می شد

من آسمان می خواهم

فکرم دارد تغییر می کند

هی می پرد

سبز روشن می شود

بعضی وقت ها سفید

دوست دارد عرق کند

بزند

بشکند

حتی قلبی را

عقده ای شده

جنون شده رفیقش انگار

بیچاره قلبم و قلبش

دوست ندارند فقط سبز باشند

آن ها فقط

کمی آب می خواهند

کمی حرف های شیرین

دنیا برایم کوچک شده بابا

قلبم جا نمی شود

از وقتی فهمیده ام زمین کوچک است

تصمیم گرفته ام زندگی ام تو باشی بابا

احساس می کنم ماشین ها، ساختمان ها، دریاها همه کوچکند

فقط قدم کمی بلند است همین

آن هم وقتی تو بلندم می کنی بابا

سلامدر این دفترچه، سبزه و دریا با رنگ سبز دریابا کمی تجربه به زبان امروز برای فرداگاه خنده گاه گریهبرای خودو دوستان خودمی نگارندآرزوی دلی دریایی و قدم هایی سبزبرای مهمانان دریای سبزممنون از همه ی اونایی که نگاهی به این دفترچه میندازنمطالب رو با دقت می خونن و ایرادها رو یادآوری میکننهمه ی مطالب از خودمونه پس مسلما پر از ایرادهانتقاد آزاداما کپی ادامه مطلب

سلامدر این دفترچه، سبزه و دریا با رنگ سبز دریابا کمی تجربه به زبان امروز برای فرداگاه خنده گاه گریهبرای خودو دوستان خودمی نگارندآرزوی دلی دریایی و قدم هایی سبزبرای مهمانان دریای سبزممنون از همه ی اونایی که نگاهی به این دفترچه میندازنمطالب رو با دقت می خونن و ایرادها رو یادآوری میکننهمه ی مطالب از خودمونه پس مسلما پر از ایرادهانتقاد آزاداما کپی ادامه مطلب

سلامدر این دفترچه، سبزه و دریا با رنگ سبز دریابا کمی تجربه به زبان امروز برای فرداگاه خنده گاه گریهبرای خودو دوستان خودمی نگارندآرزوی دلی دریایی و قدم هایی سبزبرای مهمانان دریای سبزممنون از همه ی اونایی که نگاهی به این دفترچه میندازنمطالب رو با دقت می خونن و ایرادها رو یادآوری میکننهمه ی مطالب از خودمونه پس مسلما پر از ایرادهانتقاد آزاداما کپی ادامه مطلب

دنیا تاریخ : شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۶ ساعت | نویسنده : سعید نوربخش | | موضوع : نثر آه دنیا می خراشی بدون آن که بشود تو را دید سفید می کنی سیاه می کنی بدون آن که جرمی مرتکب شوی نه منطق داری نه احساس قانونی داری از جنس ابهام زندگی را آتش می زنی فردایش گلستان می کنی و روادامه مطلب